Na kwiatach - połysk ros...

                Tęsknotą dzwoni

Tajemnej harfy dźwięk, co w serce trąca...



         Śni mi się drżący głos...

                Śni gąszcz kwitnąca

Śniegiem wisien i jabłoni...



         Śni mi się złoty sen:

                W ustroni -

Pieszczota dłoni Twej mdlejąca...



         I blady uśmiech ten...

                I brzask miesiąca...

I senny połysk migotliwej toni...



         Śni mi się jasny zdrój...

                Śni pełen woni

Miód kwiatu szczęścia, co aż w otchłani strąca...



         I pocałunek twój -

                Ta rosa drżąca

Najświętszej róży Hesperyjskich błoni...


Zdaje się, że schodzę w jakąś otchłań ciemną,

Głębiej, głębiej i głębiej - w czarny odmęt Mroku -

I idę w czyjeś ślady...Za kim? Kto przede mną?

Ktoś ty? i z jakiej strony, mistrzu mój, proroku?



Ktoś Ty, co krwawą Grozy świecisz mi pochodnią?...

Wirgili? coś Dantego wiódł nad Piekieł leże?

Posępny cień Manfreda, coś tam szedł za zbrodnią?

Lub ty, szczęśliwy obcy, smętny Baudelairze?



Ktośkolwiek jest - za Tobą w te kręgi piekielne

Idę żądny otchłani - z wieczną klęską zbratan -

W Noc, w Rozpacz - w samo jądro Chaosu śmiertelne -

- Ktośkolwiek jest, przede mną - odsłoń twarz....

Tyś Szatan?!...