My zwyciężymy wbrew nocy złowrogiej

W sprawie jedynej, ponad światy drogiej,

W wojnie nad wojny, bez walki i broni

My zwyciężymy, nie oni, nie oni.



My zwyciężymy, bo chcemy nie wojny,

Lecz czci i chwały i prawdy spokojnej

Miecz złośliwości wyrwiemy im z dłoni,

By z czasem mogli zwyciężać i oni.



A po zwycięstwie oddamy im całe

Nasze zwycięstwo na ich cześć i chwałę -

A chwała spadnie na ludy i światy

Ze już nie będzie dla Prawdy zatraty.



I będą światy dziwiły się potem.

Jak to się stało, nic nie wiemy o tem.


Gdy naród szemrał, że w niedoli żyje,

Łaknąc Wolności, i gdy go kąsały

Buntowniczości płomieniste żmije,



Na które srodze lud zaniemógł cały:

Wówczas mu węża upletli wodzowie

Z rzemienia, z skóry surowców, trwałej.



I wznieśli w górze ponad rzeszą szarą,

By wciąż nad sobą czuli go mężowie...

A kto na węża tego spojrzał z wiarą -



Cudownie przez to wnet odzyskiwał zdrowie...