W górze - Olbrzymów-Skał orszak ponury

Na barkach nagich dźwiga nieb sklepienia,

I niby orłów stado czarne chmury

Obsiadły wieńcem jego pierś z kamienia.



Na dole - potok w mrocznej szczelin głębi -

Rzekłbyś potworny gad, pełznący w piekło,

Łyskliwym cielskiem zwija się i kłębi

I z głodnej paszczy - bucha pianą wściekłą!



Droga, po której deptały Szatany

Łamie się w wąwóz pod urwiskiem dzikiem...

A dołem - Kain biczem Jędz smagany -

Ucieka, w trwodze, z przeraźliwym krzykiem...


Śpią lądy we mgle gęstej, która świat spowiła,

Pod gęstą mgłą, co niebo zaciągnęła w górze;

Śpią morza, niepojęta magnetyczna siła

Ujęła oceany, ugłaskała burze.



Śpią cicho na bezdrożach statki rozproszone,

W niebiosach przewodnicze śpią nad nimi gwiazdy;

Śpią orły, śpią podchmurną opuściwszy stronę,

Umilknął nad skałami grzmot ich górnej jazdy...



Śpią kwiaty, pośród kwiatów senne drzemią żmije...

I tylko na jeziorach płaczą gdzieś łabędzie...

A tu, przy chatach naszych, pies na księżyc wyje...

I przez sen głupi kur obwieszcza, że...dzień będzie...