Są na morzu bałwany, kiedy burza dzika

Na nim wichrzy...Lecz z ciszą - tłum bałwanów znika,

I woda się wygląda, a okręt pomyka,



Spokojnie płynie, żagle rozwinąwszy białe...

Są na lądzie bałwany: ich widma wspaniałe

Unoszą się nad światem przez stulecia całe...



A świat korny na klęczkach liże ich podnoże...

I zarówno w czas burzy, jak o cichej porze

Zmącają te bałwany całe ludu morze...


Śpią lądy we mgle gęstej, która świat spowiła,

Pod gęstą mgłą, co niebo zaciągnęła w górze;

Śpią morza, niepojęta magnetyczna siła

Ujęła oceany, ugłaskała burze.



Śpią cicho na bezdrożach statki rozproszone,

W niebiosach przewodnicze śpią nad nimi gwiazdy;

Śpią orły, śpią podchmurną opuściwszy stronę,

Umilknął nad skałami grzmot ich górnej jazdy...



Śpią kwiaty, pośród kwiatów senne drzemią żmije...

I tylko na jeziorach płaczą gdzieś łabędzie...

A tu, przy chatach naszych, pies na księżyc wyje...

I przez sen głupi kur obwieszcza, że...dzień będzie...