Są na morzu bałwany, kiedy burza dzika

Na nim wichrzy...Lecz z ciszą - tłum bałwanów znika,

I woda się wygląda, a okręt pomyka,



Spokojnie płynie, żagle rozwinąwszy białe...

Są na lądzie bałwany: ich widma wspaniałe

Unoszą się nad światem przez stulecia całe...



A świat korny na klęczkach liże ich podnoże...

I zarówno w czas burzy, jak o cichej porze

Zmącają te bałwany całe ludu morze...


Noc taka piękna!... Z błękitów patrzy gwiazd plejada,

Fala gwarzy i błyska ponad tonią ciemną,

Las śpi we mgle i przez sen cichą baśń powiada...

Noc taka piękna!... Ach czemuż ty nie jesteś ze mną?...



Tam, w ogrodzie dwie lilie zakochane rosną,

Woń rozkoszna z kielichów pochylonych płynie...

Tam, za rzeką, dwa głosy nucą pieśń miłosną,

Tęskne echo po wodnej ściele się równinie...



Pieśń zamilkła... Cyt... Słyszę plusk płynącej łodzi...

Łódź przemknęła i znikła, w łódce - ludzi dwoje...

Od szpaleru woń lilij rzewna mię dochodzi...

Milczą brzegi, drżą gwiazdy, lśnią przejrzyste zdroje.



Fala błyska i gaśnie... Lekki wietrzyk wzdycha,

Las się budzi, szmer bieży w jego głąb tajemną...

Wietrzyk ustał, szum zamilkł... Noc tak jasna, cicha,

Noc tak błoga... Ach czemuż ty nie jesteś ze mną?!...